3 Kasım 2002… Türkiye’de siyaset sahnesinde yeni bir sayfa açılırken, kadim medeniyetlerin kesişim noktası Adıyaman için de yeni bir dönem vaad ediliyordu. AK Parti’nin iktidara geldiği o ilk günden bugüne çeyrek asra yakın bir zaman geçti. Peki bu uzun süreçte Adıyaman, genel bütçeden ve devlet yatırımlarında gerçekten “hak ettiğini” alabildi mi? Yoksa Meclis sıralarını dolduran milletvekillerimiz, şehrin lobi gücünü tam manasıyla sahaya yansıtamadı mı?
Bu soru, bugün Adıyaman sokaklarında, kahvehanelerinde ve 6 Şubat felaketinin ardından kurulan konteyner kentlerde hâlâ ilk günkü hararetiyle tartışılıyor.
Rakamlar, Barajlar ve Yollar: Masadaki Tablo
Sezar’ın hakkını Sezar’a vererek başlayalım: 2002’den bu yana Adıyaman’a hiçbir şey yapılmadı demek vicdani bir yaklaşım olmaz.
- Eğitim ve Sağlık: Adıyaman Üniversitesi’nin kurulması, tıp fakültesinin faaliyete geçmesi, ilçelere kadar yayılan devlet hastaneleri ve yeni okul binaları, cumhuriyet tarihinin bu alandaki en büyük fiziki altyapı hamlesiydi.
- Tarım ve Sulama: Şehrin can damarı olan Koçali Barajı, Gömükan Barajı ve sulama projelerinde somut adımlar atıldı. Çiftçinin suya kavuşması için milyonlarca liralık kaynak aktarıldı.
- Ulaşım: Nissibi Köprüsü ile Adıyaman’ın doğuya açılan kapısı bağlandı; bölünmüş yol ağı katbekat artırıldı.
Ancak meselenin bir de “Hak edilen ile alınan arasındaki fark” boyutu var.
Adıyaman, kurulduğu günden bu yana AK Parti’ye en yüksek oy oranlarıyla destek veren, “rekor” kıran şehirlerarasında yer aldı. Sandıkta gösterilen bu koşulsuz ve devasa siyasi desteğin karşılığında; sanayileşme, teşvik bölgesi avantajları, hızlı tren hattı projeleri ve istihdam odaklı dev devlet yatırımları konusunda Adıyaman, komşu illerin (Gaziantep, Şanlıurfa, Malatya gibi) çoğu zaman gerisinde kaldı. Şehrin tütününe getirilen yasal sınırlamalar ve alternatif gelir kapılarının geç açılması, ekonomik kalkınmanın hızını kesti.
2002’den Bugüne Vekillerin Performansı: Lobi Gücü mü, Protokol Siyaseti mi?
2002’den günümüze AK Parti çatısı altında Adıyaman’ı Meclis’te temsil eden onlarca milletvekili geldi geçti. Kimileri bakan yardımcılığı, grup başkanvekilliği ve meclis komisyon başkanlıkları gibi kritik makamlara yükselerek Adıyaman adına Ankara’da ciddi bir bürokratik ağırlık oluşturdu.
Peki, vekiller Adıyaman’a yatırım getirmek için nasıl çalıştılar?
- Ankara’da Kapı Çalma Yöntemi: Vekillerin büyük bir kısmı, bakanlıkların bütçe görüşmelerinde ve bölge toplantılarında Adıyaman’ın altyapı, sulama ve sağlık ödeneklerini artırmak için yoğun bir “bütçe diplomasisi” yürüttü. Üniversitenin büyümesi ve baraj projelerinin ödenek çıkarması bu çabaların sonucuydu.
- Yerel Seçmenle Kurulan Bağ: Birçok vekil zamanını Ankara bürokrasisini zorlamaktan ziyade, yereldeki taziye, düğün ve ilçe ziyaretlerine ayırdı. Bu durum halkla teması sıcak tutsa da, devasa sanayi yatırımlarının şehre çekilmesi noktasında stratejik vizyon eksikliği olarak eleştirildi.
- Bölgesel Güç Birliği Eksikliği: Gaziantep veya Kahramanmaraş vekillerinin illeri için sergilediği ortak hareket etme ve “agresif lobi” kültürü, Adıyaman vekilleri arasında zaman zaman kişisel çekişmelerin veya dağınık görüntülerin gölgesinde kaldı. Şehrin ortak paydası olan dev yatırımlar için kolektif bir baskı grubu oluşturmakta çoğu zaman geç kalındı.
6 Şubat Sonrası Ve Gelecek Muhafazası
6 Şubat depremleri, Adıyaman’ın sadece binalarını değil, ekonomik ve sosyal dengelerini de yıktı. Bu büyük felaket sonrası devletin şehre ayırdığı kaynak ve TOKİ konutları hamlesi, cumhuriyet tarihinin en büyük yatırım akışını zorunlu kıldı.
Ancak bugün Adıyamanlı hemşehrilerimizin sorduğu esas soru şudur: “Biz bu desteği almak için devasa bir felaket mi yaşamalıydık?”
Sonuç olarak; Adıyaman 2002’den bu yana devlet yatırımlarından hiç şüphesiz payını aldı. Ancak sandığa koyduğu devasa siyasi sermaye ile terazinin diğer kefesindeki devlet yatırımları kıyaslandığında, Adıyaman’ın alacağı hâlâ vardır.
Vekillerin yıllar içindeki gayretleri yadsınamaz; fakat Adıyaman’ı bir “ara durak” veya “oy deposu” olmaktan çıkarıp sanayi, tarım ve turizm merkezine dönüştürecek vizyoner hamleler konusunda sınıfta kalındığı noktalar da aşikardır. Adıyaman artık vaat değil; tamamlanmış barajlar, bacası tüten fabrikalar ve demir ağlarla örülmüş bir gelecek bekliyor.
Zeynal Selahattin Alptekin
News
